خودموخودم

و روزها در گذر زمان به محرم مي رسند به ماهي متفاوت از همه ماههايي که هر سال تجربه کرده ايم و مي کنيم. ماهي که ديرگاهي است دلها و ذهن هاي فراواني را به خود مشغول داشته است و باعث آفرينش ها شده است و از تماشاي اين اتفاق بزرگ است که چشمه ذوق شاعران گاه مي جوشد و ما به تماشاي کلماتي دعوت مي شويم که آن تاريخ از ياد نرفتني را اين گونه مي سرايد: خيز و جامه نيلي کن روزگار ماتم شد دور عاشقان آمد نوبت محرم شد پاي خون دل وا کن دست موج پيدا کن رو به سوي دريا کن ساحلي فراهم شد گريه کن گلاب افشان گل به خاک مي...

ادامه مطلب